Travel Journal

Teheran

(Monday 28 September 2009) by fietsendeknarren
We slapen in Tabriz in een honderd jaar oud hotel echt vergane glorie eens is het heel mooi geweest dat was te zien aan de bouw, de kamers waren minstens vier meter hoog en heel grot met mooie lambrizeringen. In de hal hingen de prachtige nog autenthieke kroonluchters. Als we s'morgens vertrekken valt het me op dat er geen auto's rijden terwijl we aan een belangrijke weg zitten, wel zie ik honderde mensen met een bidmatje voorbij lopen op weg naar de moskee. Na het ochtendgebed is ramadan voorbij.Nadat we de fietsen opgeladen hebben gaan we het hotel uit en weten niet wat we zien, duizenden moslims op de grond op hun bidmatje, een hele weg vol. Natuurlijk de vrouwen apart, het is zo druk dat we niet eens de kruising kunnen oversteken en dus moeten we omlopen. Ik vond het heel bijzonder om te zien, ik had nog nooit zoveel moslims bij elkaar gezien met duizende ogen op ons gericht. Ik had heel graag foto's genomen maar vindt dat toch een beetje genant, vooral ook omdat je zo bekeken wordt. Maar toch stiekem een genomen (foto volgt), net gedaan of ik willem er op wou zetten. In Tabriz zit ook een bijzondere fietsenmaker die de fiets van elke traveller een grondige beurt geeft, vaak voor niets als je maar in z'n gastenboek schrijft, wat ik natuurlijk graag gedaan had, nu zijn onze fietsen nog steeds in prima staat, we hebben nog geen enkel probleem gehad, maar de versnelling van Willem zou iets bijgesteld kunnen worden. Toen we de winkel eenmaal gevonden hadden bleek hij die dag gesloten(dikke pech). Omdat we de 25st in Teheran willen zijn, en we nog minsten 600 kilometer er vandaan zitten nemen we de bus naar Qazvin. Onderweg worden we nog overgeheveld in een andere bus wegens pech, en als we een kilometer of zes voor Qazvin zijn worden we gedropt op de autosnelweg, het doorijden naar de terminal kosten blijkbaar te veel tijd. Nu vonden we het wel zo prettig om nog een stuk te fietsen na een hele dag in de bus, ondanks de regen, maar een beetje vreemd was het wel.:-? Qazvin heeft een prachtige moskee. Als we na een dag rusten willen vertrekken staan we een uur te vroeg op, volgens Willem is het 2,5 uur later in Iran maar het was nog zomertijd, dus zonder ontbijt op weg gewoon een brood en een pot jam gekocht, en langs de weg gegeten. Dit doen we wel meer. De luch gebruiken we in een hamburger restaurant, (lekker modern) we krijgen ijs toe daarna nog koffie en van afrekenen willen ze niet horen, dit was ons s'morgens ook al overkomen bij de koffie. We gaan op weg naar Abyek, daar is geen hotel maar als we binnenrijden staat er iemand driftig te fluiten en te zwaaien. deze man biedt ons onmiddellijk een slaapplaats aan, de fietsen worden gestald in z'n werkplaats en we gaan op weg naar Karaj. Dat is de plaats waar we de volgende dag heen fietsen, zo'n 60 kilometer verderop. We gaan met de taxi, nu rij ij al niet zo graag met een ander mee, maar deze rit kost me drie jaar van m'n leven, het verkeer in Iran is verschrikkelijk, je rijdt op een driebaansweg met z'n vijven naast elkaar en dan wil er nog eentje tussen, dit allemaal met een selheid van 130 kilometer, en dat allemaal heel dicht op elkaar, en dan te bedenken dat we de volgende dag deze rit weer terug moesten maken. wordt vervolgd

  • zomaar by Chantal - bike4travel -


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active