Travel Journal

van Teheran naar Qom

(Monday 5 October 2009) by fietsendeknarren
Willem stelt het zeer op prijs naast alle andere reacties dat ook zo veel oud collega's op onze site reageren
We vinden het heel leuk om iets uit Nederland te horen, daarom hier een nieuw verhaal
Teheran is een enorme en overweldigende stad, van noord naar zuid is het meer dan 20 kilometer lang. Het heeft 15 miljoen inwoners en het is een gekrioel van mensen auto's en motoren. Politieke en sociale veranderingen starten altijd in Teheran.Ook wat kleding betreft gebeurt het daar. De jeugd speelt daarin een belangrijke rol. Teheran is rijk en modern in het noorden, het zuiden is arm en zwaar gelovig. Het heeft de beste restaurants van Iran wel moeilijk te vinden, en vele mooie musea. Een van de musea is het juwelen museum, daar ligt een prachtige collectie juwelen, zelfs een diamant van 183 karaat. Allemaal bling bling, maar wel prachtig gemaakt. Teheran heeft verschillende paleizen. Wij hebben het witte en groene paleis bezocht en wederom veel bling bling. We zijn een paar dagen met Thea en Bernard opgetrokken en als deze site er mooi uitziet met foto's en al, dan komt dat door Bernard die me veel heeft geleerd op de computer en daar ben ik hem heel dankbaar voor. Bij de Nederlandse ambassade hebben we een aanbevelingsbrief opgehaald die we nodig hebben om een visa voor India te krijgen. Met de brief naar de Indiase ambassade, maar daar is het een chaos, iedereen dringt voor, en wie het hardst duwt is het eerste aan de beurt . 7-)Er zijn wel nummers, maar daar houd niemand zich aan, net toen wij aan de beurt waren ging de ambassade sluiten. De volgende dag waren we vroeg, en zijn we nummer 36, maar omdat niemand zich aan de volgorde houdt stonden we binnen een half uur buiten en was het aangevraagd. Nu maar wachten en bellen. We zijn al een week in Teheran dus het wordt tijd om te vertrekken. Gisteren zijn we nog naar het Nationaal museum geweest, mooi maar erg veel potjes, wel zeer oude potjes, 5000 jaar voor christus en een paar prachtige stukken uit Persopolis.Ook hebben we de tent en kampeerspullen naar Nederland teruggestuurd, dat scheelt zo maar 10 kilo, kamperen doen we verder niet meer in Azië. S' avonds hadden we een receptie bij de Nederlandse ambassade wegens de opening van het nieuwe gebouw. Zeer hollands gebouw Een geslaagde avond, heerlijke hollandse kaas, en haring gegeten zelfs wijn gedronken. Alle hoofddoekjes gingen bij binnenkomst gelijk af en de dames zagen er behoorlijk chique uit. Wij ook, Thea op haar wandelschoenen ik op m'n gympen, maar we hebben niet minder plezier gehad, Thea en ik hebben ons nog even uitgeleefd op de dansvloer, en toen wij eenmaal aan het dansen waren volgden de Iraanse dames vanzelf, en die kunnen er wat van, ook onze mannen hebben volop mee gedanst.*_* Ik heb zefs nog een heel mooi boek gewonnen, al met al een gezellige avond. Dit was de laatste avond met elkaar in Iran, want wij vertrekken morgen, we gaan ze zeker missen, maar hopen elkaar weer te zien in India. We gaan alvast fietsen naar Qom, want we kunnen over 3 dagen pas weer bellen hoe het met het visum staat. Als het eenmaal zover is gaan we het met de bus ophalen. Het is vandaag vrijdag (zondag in Iran) dus iets rustiger op de weg, na twee kilometer rijden van het hotel krijg Willem een lekke band, de eerste (na 3200 km) dus we mogen niet mopperen, dat hebben we dan ook niet gedaan, het was zo geplakt. >:-)Nu zitten we in New Parand ongeveer 70 kilometer verderop, en zijn vandaag precies vier maanden onderweg, en ik vind het fietsen nog steeds erg fijn alleen de hoofddoek en de lange jas zitten behoorlijk in de weg en zijn erg warm. Vandaag gaan we naar Saveh dat is zo.n 85 kilometer verder het is behoorlijk warm en we moeten gelijk klimmen. Tussen de middag in een restaurant gegeten wij wilden niet weer kip en rijst maar een hamburger, dat verkochten ze niet, dus dan wordt het gehaald op de motor, en afrekenen hoeven we niet. De laatste kilometers waren levensgevaarlijk een tweebaansweg, smal en heel druk met vrachtverkeer. Ze rijden soms zo hard dat je de kant ingeblazen wordt en er is geen plaats om uit te wijken, en aangezien we toch wel graag naar India willen, hebben we een busje aangehouden die ons afgezet heeft in Saveh. De volgende dag eerst gebeld voor het visa, maar nee ze hebben nog niets uit Nederland ontvangen, dus gaan we door naar Qom, weer zo'n 80 kilometer (arme billen). Het landschap is niet zo interessant en ergens koffie drinken kan niet, er is niets onderweg, omdat we pas om half 11 vertrekken willen we toch wat kilometers maken voordat we gaan eten,maar het stadje waar we dat wilden ziet er niet erg aantrekkelijk uit, en we moeten er voor van de weg af. Als er een auto stopt wat regelmatig gebeurd om te vragen wie we zijn er waar we vandaan komen, blijkt in deze auto de burgermeester te zitten van het stadje die ons ongevraagd eten aanbood, nou graag! Er wordt een heerlijke lunch voor ons gehaald die we in het kantoor van het benzine station mogen opeten. De burgermeester moet weer aan het werk maar wij kunnen een uurtje rusten. Als we Qom binnenrijden is het weer een gekkenhuis, veel motoren die met ons mee willen rijden om met ons te kunnen praten, van alle kanten wordt er geroepen en vooral gekeken naar mij ik heb m'n jas opgebonden dus nogal oneerbiedig, alle vrouwen lopen hier in chador. Dit is de tweede heilige stad van Iran Chameini is hier gezeteld. Er zijn hier duizenden koran studenten, het is het grootste theologische centrum van Iran, je ziet heel veel (ook op de motor). Wij hebben uitzicht op de holy shrine die we ook bezocht hebben en dat was een heel apart gebeuren. Wij mogen er eigenlijk niet in maar dat waren we vergeten. Ik kreeg een chador aangemeten en wij naar binnen, ik bij de vrouwen en willem bij de mannen, ik kon de shrine (graf) aanraken en vele vrouwen deden dat ook helemaal in extase ze kusten de wand, en baby's werden er tegenaangehouden, veel vrouwen zaten op de grond te bidden en niemand zag dat ik geen moslim ben. Bij Willem ging het iets anders, die werd na 3 minuten al gevraagd of hij moslim was toen hij nee antwoordde werd hij er door de ordedienst uitgehaald en naar internationale zaken gebracht. Hij is wel tot ongeveer 10 meter van de shrine gekomen en heeft hem wel gezien. En ik maar wachten, tot ze ook mij kwamen halen en daar zat Willem, bezorgd over mij, maar in gesprek met de imam van internationale zaken. Deze man was bijzonder vriendelijk en de kamer waar we zaten was zo ongelofelijk mooi, het was vroeger het vertrek waar de familie van de sjah verbleef als ze naar de moskee gingen (toen ze nog gelovig waren) De kamer is van onder tot boven versierd met prachtige ornamenten, en weer kregen we een boek. Het zal niet veel mensen overkomen om deze prachtige kamer te zien, je ziet tegelijkertijd ook nog een groot deel van het complex dus echt erg vonden we het niet.

  • Met veel plezier by Ingrid
  • he moslimknarren!!!! by mettina
  • foto's by voor en tegen wint
  • Herfst by Ivon


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active