Travel Journal

Eerste deel India

(Wednesday 18 November 2009) by fietsendeknarren
Inmiddels zitten we anderhalve week in Goa als ik dit schrijf en hebben een heerlijke vakantie. Ik zit op het balkon met uitzicht op het zwembad.
IMG_2913.jpg
Willem is naar de tandarts want z,n kies gaat steeds verder achteruit en er moet nu echt iets aan gebeuren. Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik heb in mijn vorige verhaal al verteld dat je geen one way ticket mag kopen, maar tot m,n stomme verbazing vroeg de immigratiedienst nergens naar. Wel deed een overijverige douane beamte moelijk over het feit dat onze fietsen ingepakt zaten, of we ze maar even wilden uitpakken 8-Oen laten zien, zodat hij kon controleren of ze niet nieuw waren (we waren juist zo blij dat ze ingepakt zaten). Willem vroeg wat het probleem was, en de man zei dat hij bang was dat we ze gingen verkopen.Toen we hadden uitgelegd dat het de bedoeling was dat we er op zouden gaan fietsen, wilden hij een verklaring dat we ze bij vertrek weer lieten zien. Toen we uitlegden dat we niet via Goa zouden vertrekken werd het de man te veel. Gelukkig kwam Glenn erbij, (Glenn zat naast Willem in het vliegtuig) en legde uit wat precies de bedoeling was en waar we vandaan kwamen. Willem had het vermoeden dat hij het allemaal heel goed had begrepen, maar dat het om geld te doen was, het zou kunnen. Uiteindelijk mochten we doorlopen. Glenn had een grote taxi en een hotel voor ons geregeld in het stadje waar hij zelf woont, de fietsen op het dak van de taxi, gelukkig nog in de doos en om een uur of elf s'avonds kwamen we in het hotel aan. De fietsen hebben we de volgende dag in het kantoor van Glenn op ons gemak in elkaar gezet, maar tot mijn grote verdriet doet de kilometer teller het niet meer, en dat vind ik echt HEEL erg :-(want ik ben trots op elke gereden kilometer. Gelukkig heeft die van Willem het wel overleeft. Glenn z'n vrouw en vier kinderen zijn bijzonder aardige mensen, we mochten zelfs in de villa
IMG_2873.jpg
van hen logeren, maar omdat de watervoorziening en de elektriciteit zeer onbetrouwbaar zijn in het villapark doen we het niet. Ze wonen zelf nog in de stad wegens deze problemen. Het park is nieuw aangelegd en is nog niet helemaal klaar. Glenn is een geofysicus en behoort duidelijk tot de betere klasse. Hij werkt trouwens voor een Nederlands bedrijf, en reist het hele midden oosten af om bodem onderzoek te doen. Het stadje Margao waar ze wonen ligt 6 kilometer van de kust en na twee dagen fietsen we naar een hotel aan de kust, dat Glenn wederom voor een gereduceerde prijs voor ons heeft geregeld. We betalen 21 euro per nacht voor kamer met aico en nog schoon ook. Even ter vergelijking, in Italie kost een camping gemiddeld 25 euro. India is goedkoop, het eten kost bijna niets, we eten 3 gangen en drinken voor 1000 roepies en dan moeten we ons best doen om het op te krijgen. Maar aan de vakantie komt eens een eind en dan gaan we weer op de fiets alhoewel we hier in de buurt ook fietsen, de omgeving is prachtig. Het probleem nu is uitzoeken wat willen we zien en keuzes maken. Het land is zo immens groot dat we lang niet alles kunnen bezoeken. We hebben in ieder geval besloten dat we naar Mumbai gaan fietsen dat is ongeveer 600 kilometer. Ik vind het alleen moeilijk om te bepalen of er wel overal een goed hotel tot onze beschikking is, want zelfs in het hotel waar we nu zitten zie je regelmatig een kakkerlak voorbij rennen, zelfs eentje over het bed. Het is altijd weer spannend als je in een vreemd land gaat fietsen, maar tot nu toe is het altijd goed gegaan. Een ander probleem is het eten onderweg, kunnen we wel veilig eten? Dat is een bron van zorg. Waar we nu zitten in Goa is het toeristisch en is het eten redelijk betrouwbaar, trouwens de meeste toeristen die hier komen zijn Engelsen en dan van die zwaarlijvige types die zich in een veel te klein short willen proppen. In ons hotel zaten veel Russen. Goa is beroemd om z'n mooie stranden en prachtige natuur er staan duizenden palmbomen en voor vogel liefhebbers een paradijs. En krijgt daarom elk jaar zo'n 2 miljoen bezoekers, de mensen zijn er heel relext en gastvrij. Het is een mix van geloven, Hindu's Moslims en Christenen leven hier vreedzaam met elkaar. Er is nog redelijk veel Portugese invloed, sommige oudere spreken het portugees nog, leuk voor Willem, die met de tandarts in het Portugees prima kon communiceren. Inmiddels is Willem z'n kies gemaakt, de tandarts heeft over z'n oude een hele nieuwe kies geboetseerd, dat heeft 1.5 uur geduurd maar dan heb je ook wat, het ziet er prachtig uit en de kosten 35 euro. Gisteren zijn we naar Panaji geweest de hoofdstad van Goa, het schijnt een mooie stad te zijn met veel oude portugese gebouwen. We hadden te weinig tijd om ze te zien we moesten naar het kantoor van Indian Air omdat onze tickets maar vier maanden geldig zijn en we over vijf maanden pas naar Nederland willen vliegen. We hebben geprobeerd dat te veranderen maar dat kost te veel. Eigenlijk zijn we ons return ticket gewoon kwijt. Als we ze willen gebruiken moeten we van Goa naar Dubai vliegen en van Dubai naar Nederland, nou dat gaan we niet doen. We vertrekken vandaag, zondag richting Mumbai, dan is het vrij rustig op de weg en de eerst stop is wederom Panaji zodat we daar nog eens rustig kunnen rond kijken, we waren er al om 11 uur, het is maar 35 kilometer. Nu hebben we wel de mooie Portugeese gebouwen gezien in het oude centrum,
IMG_2917.jpg
ons hotel was daar gevestigd in een oud Portugees huis. Het is weer wennen na een tijd niet gefietst te hebben en dan de hitte en de vochtigheid, ik vindt het zwaar. De volgende dag is het gelijk klimmen geblazen en bloedheet, het zweet stroomt van je af, je hebt een handdoek nodig om jezelf een beetje droog te krijgen. We kopen onderweg brood en jam, het is van dat brood waar je tosti's mee maakt en dan is het lekker, maar wij moeten het zo eten en dan is het doorbijten geblazen en snel wegslikken. Tussen de middag rijden we een dorp in, in de veronderstelling dat we daar wel iets van koffie of thee kunnen kopen, nou het is er wel maar wij durven het niet te nemen het is er te smerig. Maar we zijn moe en moeten echt uitrusten, dus besluiten we op het dorpsplein onder de dorpsboom op de dorpsbank te gaan zitten. Gelukkig lieten ze ons met rust en zaten ze op een enkeling na niet aan de fietsen. Na een uurtje stappen we op en gaan ergens onderweg zitten eten, vlakbij een poel waar waterbuffels heerlijk ondergedompeld lagen.
IMG_2923.jpg
We hadden dat niet in de gaten tot we ineens iets hoorden ritselen en zagen dat er een stond te gluren. Dan zit je toch minder prettig en zijn maar weggegaan. Soms moeten we tussen de koeien door fietsen, die lopen gewoon op hun gemak over de weg
IMG_2942.jpg
of liggen er ook relaxt op en iedereen rijdt in een boog om ze heen, dat is heel gewoon hier. Tientallen honden zie je lopen, die zijn gelukkig niet agressief, zwijnen hebben ze hier ook genoeg, die zich heerlijk tegoed doen aan de bergen afval. De wegen zijn smal en druk en het allerergste is het getoeter. Iedereen toetert om de ander te laten weten dat hij er aan komt dat is hier gebruikelijk maar ik wordt er gek van. Na ongeveer een 50 kilometer fietsen komen we bij een familie hotel, dus wij dachten nou dat is wel wat, maar met familiehotel wordt bedoeld met z'n alle op een kamer, er stonden 3 twee persoonsbedden naast elkaar, te vies om in te slapen en het restaurant wat er bij zat, daar zou ik niets durven eten, maar wat nu? Doorfietsen maar, dan komen we bij de provinciegrens en daar aan de politie gevraagd voor een auto die ons naar Oras kan brengen. Op de kaart staat dat aangegeven als een flinke stad wat later niet zo blijkt te zijn. Maar in een dorp een vrachtwagentje geregeld en na uren rijden en zoeken komen we eindelijk bij een fatsoenlijk hotel, waar we gelukkig ook nog konden eten. Het was inmiddels wel 8 uur geworden dus we hadden wel trek. De volgende dag rijden we heerlijk, door het schitterende landschap,
IMG_2937.jpg
het lijkt op Frankrijk maar dan 100 maal mooier, alleen de dorpen verschillen nogal, in Frankrijk zijn het slaapdorpen en hier is het chaotisch en druk, druk, druk.
IMG_2926.jpg
Na een kilometer of 30 gaat m'n probleem opspelen, ik heb namelijk door het zweten, denk ik (het loopt met straaltjes zo je broek in) m'n billen kapot gereden en dat doet nogal zeer, dus in een dorp weer een vrachtauto geregeld die ons naar Ratnagiri brengt. In het hotel hebben we de grootste moeite om de fietsen gestald te krijgen. Ze begrijpen niet dat ze niet buiten kunnen blijven staan. Je ziet ze denken het is maar een fiets. Een Indikr vindt een fiets maar een vervoermiddel voor de arme. De manager moest er aan te pas komen om de fietsen gestald te krijgen en in de andere hotels waar we geslapen hebben was dat niet veel beter je wordt er moe van. Alles duurt hier lang, eten bestellen minstens een half uur, een koffie net zo lang, alles gaat hier op het gemak, thee is helemaal niet te drinken met veel melk en veel suiker. Ik voel me erg onzeker over India en weet nog niet of ik het wel leuk vindt, dat heb ik eigenlijk nog niet eerder gehad. Ik heb onderweg van andere reizigers de meest vreselijke verhalen gehoord en dat heeft me misschien teveel beinvloed. Wij hebben nog geen vreselijke dingen gezien maar het zit toch in mijn achterhoofd, ik moet zien de knop om te krijgen. Vanavond vertrekken we met de bus naar Mumbai, want ik kan voorlopig niet fietsen. Ik hoop dat als we uit de tropische hitte zijn ik het beter kan plaatsen allemaal. Misschien is het wel tropenkolder. We vinden het elke keer weer heel leuk om reacties te ontvangen.

  • Even een hallo by Ingrid
    • Hoi ma! by Ilona
  • Idia by Pa van Vierzen
    • India by Pa van Vierzen
  • als de billen niet meer willen..... by mettina
  • Groetn van Bert Rosendaal by Bert Rosendaal
  • te vroeg by voor en tegen wint
  • gewoon kolder by Joyce en Henk
  • jaloers by Theo Kruithof
  • Kop op. by Agnes


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active