Travel Journal

Naar het Venetie van India

(Monday 14 December 2009) by fietsendeknarren
Allereerst willen we iedereen bedanken voor de geweldige reacties op onze website. We kunnen dit jaar geen kerstkaarten of nieuwjaarskaarten sturen en daarom willen we langs deze weg jullie een hele fijne kerst en vooral een geweldig nieuwjaar toewensen vanuit het prachtige India. :-)

Op het moment zitten we in Ahmedabad en hebben een heel mooi hotel, de lounge is in art deco stijl, erg mooi. Over het algemeen zijn er hotels genoeg, tot nu toe hebben we er geen problemen mee gehad, alhoewel het ene natuurlijk mooier is dan het andere. Ook met het eten is het erg meegevallen, we eten meestal vegetarisch en dat is erg lekker. De Indiase keuken is heel gevarieerd, een verademing na alle kebab. Eigenlijk gaat het allemaal beter dan ik had verwacht, maar we hebben nog veel kilometers te gaan.Van Surat zijn we naar Bharurch gefietst. In Bhurach belandde ik middenin een vechtpartij, het was zo druk dat ik het niet eens in de gaten had tot er iemand naast me tegen een motor aanviel. Indiers zijn heel vriendelijk en vredelievend behalve als er een ongeluk is, zo als nu. Er was een man van zijn motor gereden blijkbaar, die pikte dit niet en sloeg er bovenop. Het is ook bijzonder stressvol in het verkeer wegens de drukte en de chaos, iedereen doet maar. De volgende dag op weg naar Vadodara krijg ik een lekke band, >:-) de eerste. Helaas de achterband, maar Willem plakt hem zonder het achterwiel eruit te halen. De buitenband is erg slecht, maar hij hoopt dat hij nog even mee kan. Het is een lange fietsdag, 75 kilometer en als we aankomen blijkt dat de stad 10 kilometer van de highway af ligt. Daar zijn de hotels, de eerste vier hotels zitten vol, maar bij de vijfde konden we gelukkig terecht. We blijven een dag, want we gaan het Lukshmi Vilas Palace
IMG_3059.jpg
bezoeken, een prachtig paleis uit de negentiende eeuw. Het is een van de mooiste paleizen van India en een van de duurste, het koste 6000000 rps, in die tijd een enorm bedrag. De maharaja die het liet bouwen was een hele vooruitstrevende man, te zien aan de kunst en de grote verscheidenheid in architectuur. De eerste bouwmeester heeft heel veel aandacht besteed aan de fundamenten van het paleis, maar vertrouwde ze toch niet en heeft daarom zelfmoord gepleegd. Een gedeelte wordt nog bewoond door de huidige maharaja. Ook bezoeken we het Maharaja Fatesingh museum waar een mooie collectie schilderijen hangt. De volgende dag begeeft toch m'n buitenband het en moet het achterwiel eruit. Gelukkig sleept Willem al 6 maanden een nieuwe buitenband mee in zijn bagage. Ik heb er vaak aan getwijfeld of het wel zinvol was om zoiets mee te nemen, maar ik ben blij dat hij daar anders over dacht. Het lukt om de band te vernieuwen, het viel eigenlijk wel mee om het achterwiel eruit te halen, alleen waren we vergeten dat de versnelling op het kleinste blad gezet moet worden voordat je begint. Nu hebben we op de laptop een reparatiefilm staan. Die hebben we in het hotel bekeken en de zaak even verandert, want m'n fiets schakelde in sommige standen niet goed meer. In Ahmedabad is kin van de mooiste textiel musea ter wereld gevestigd, een echte aanrader, er hangen stukken textiel van honderden jaren oud. Ze zijn zo kwetsbaar, dat er maar 20 mensen tegelijk in mogen onder leiding van een gids. Je wordt voordurend in de gaten gehouden door een heel leger bewakers die met de groep mee lopen. Het is gevestigd in een mooi gerestaureerd pand met een prachtige tuin. We gaan naar de asram waar Gandhi heeft gewoond. Niet zo erg indrukwekkend, alhoewel het een bijzondere plaats is, eigenlijk zie je alleen veel foto's en uitspraken die hij heeft gedaan, het blijft een buitengewone man. S'middags bezoeken we de Swaminarayan tempel uit 1850.
IMG_3078.jpg
Mooi, maar erg druk en met veel kleur. Dit is de eerst grote tempel die we bezoeken en ook hier een aparte afdeling voor mannen waar ik niet in mag. Over mannen gesproken, in India is rochelen heel gewoon en dat gaat met de nodige herrie gepaard. Maar wat ze ook doen, op bladeren kauwen waar iets in zit. Soms gebeurt het, dat als je aan iemand iets vraagt, er eerst een grote straal uitgespuugd wordt (die kan varieren in kleur van oranje tot zwart) voordat ze kunnen antwoorden, want ja, met volle mond kun je niet praten. Ik zie ook vrouwen spugen en ze kunnen het net zo ver als de mannen. (heel vrouwelijk). Je moet heel goed oppassen als je naast een riksja fiets, want voor je het weet komt er een straal naar buiten. Het fietsen gaat nog steeds lekker alhoewel we nu in de bergen komen. We zitten op het moment een 125 kilometer van Udaipur af. Er gebeurt op de weg van alles, ik was even gestopt om een groepje karren met daarvoor drommedarissen te filmen, omdat het zo'n grappig gezicht is die zwabberpoten en die verwaande koppen, komen er een stel jongens aangerend of we een schaap of ezel willen kopen. Er lopen ook mensen langs de weg, vaak op blote voeten en ik vraag me af waarheen, soms is het volgende dorp kilometers ver, ze hebben vaak een knapzak bij zich, het zijn net (voor de oudere wel bekend) moderne zwiebertjes, maar dan echt. We rijden de staat Radjanstan in en daar is vooral Willem blij mee, kan hij eindelijk weer eens en biertje kopen, want de staat Gurajat is drooggelegd. Het houdt wel in, dat we moeten klimmen, het is hier heuvelachtig met soms een flinke klim, maar lang niet zo heftig als Turkije of Iran. Er is hier veel landbouw en als je denkt we fietsen door een verlaten gedeelte, niet dus, van alle kanten hoor je wel stemmen, vooral kinderen die roepen en zwaaien. E staan overal hutjes of krotjes, zonder elektrisch of water, mensen en vooral vrouwen lopen met grote water kannen op het hoofd, er wordt ook veel hout gesprokkeld wat dan bij elkaar gebonden wordt en op het hoofd vervoert. Enorme balen stro dragen ze op het hoofd,
IMG_3127.jpg
zodat je niet eens het gezicht meer ziet, nodig voor het vee wat ze hier houden,hier lopen de dieren minder los. Wat los loopt zijn de apen.We hebben bij een hotel langs de weg geslapen, waar we s'morgens een hele groep apen zagen zitten, een geweldig gezicht. We fietsen tussen de zestig, zeventig kilometer per dag in de heuvels (vooral ik ben dan s avonds erg moe) en hebben er inmiddels meer dan 1000 kilometer op zitten als we in het Venetik van India aankomen, zoals Udaipur wordt genoemd. We nemen heel romantisch een hotel vlak bij en met uitzicht op het meer. Het is een vrij rustige stad vergeleken met de andere steden,met hele smalle straatjes waar iedereen zich doorheen perst. Haast ieder hotel heeft een dakrestaurant, zo ook het onze en dan heb je natuurlijk een fantastisch uitzicht over de stad. We bezoeken het City Palace een prachtig paleis, aan het meer.
IMG_3133.jpg
Het eerste gedeelte stamt uit 1600 en werd gestart onder de maharaja Udai Singh de tweede, ook de stichter van de stad. Sindsdien zijn er onder andere maharaja's nieuwe gedeelten aangebouwd in dezelfde stijl. Het stikt hier van de paleizen, twee liggen er in het meer en zijn tegenwoordig hotels.
IMG_3272.jpg
We varen over het meer en gebruiken in een van de hotels op een eiland de lunch, kan het chiquer? Vlak bij de ingang van het city paleis staat een prachtige tempel uit 1651 , waar vrouwen uren achter elkaar zingen. Ik word vriendelijk uitgenodigd om mee te zingen en te klappen, maar zie het niet zitten om in de kleermakerszit te gaan, dat kunnen ze hier heel goed en heel lang. In een van de paleizen bezoeken we een beroemde kristal collectie, te gek, je zal in een kristallen bed moeten slapen of in een kristallen stoel zitten. De maharaja die het kocht heeft er nooit gebruik van kunnen maken, het ariveerdde na zijn overlijden en het heeft 110 jaar ingepakt gestaan. Dit paleis heeft een prachtige hal, die werd gebruikt voor officiele bezoeken en staatsbanketten. Er hangen 3 kroonluchters die elk 1000 kilo wegen.
IMG_3305.jpg
Aan de muur hangen de portretten van 76 generaties Mewar dynasty, de oudste regerende dynasty ter wereld.
IMG_3310.jpg
Deze stad is zeker de moeite van het bezoeken waard. Nu gaan we op weg naar Jaipur en gaan onderweg een wildpark bezoeken en hopen dat we de tijgers die er leven te zien krijgen maar dat horen jullie later.

  • Alle beste wensen by Loek
    • Feestdagengroet by Joyce en Henk
  • vrienden by Charles en Norma
  • India by jw8pPa van Vierzen
  • Een gezond nieuwjaar!! by Ivon
  • geniet van de warmte by mettina
  • Beste wensen mensen by binnenhof 7
    • Even weer een reactie by Ingrid
  • Iranontmoeting by Paul en Yvonne
  • proost by bea van heusden
  • hoe ist by hans
  • Chain by John
  • eindelijk iets uit Roosendaal by carla en ad


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active