Travel Journal

India deel vier

(Sunday 3 January 2010) by fietsendeknarren
Vanuit India de beste wensen voor het nieuwe jaar. En heel hartelijk bedankt voor de wensen en prachtige kaarten via de e-mail. Omdat er zo enthousiast op onze site gereageerd wordt, ook door steeds nieuwe mensen, en mensen die we onderweg hebbben ontmoet, komt hier het volgende verhaal.

Op de laatste dag in Udaipur worden we verrast met een bezoek van Hans, de jongen die eigenlijk niet van fietsen houdt, maar wel in z'n eentje naar Japan fietst. Het was leuk om bij te praten over wat er zoal gebeurt onderweg. Bij Hans was het nogal eens moeilijk, hij is namelijk wel via Pakistan gegaan. Als je het wilt lezen,http://hansjansen.aroundtheglobe.nl We krijgen de volgende dag na een kilometer of tien fietsen een flinke klim, we waren al gewaarschuwd door Hans. Maar ik kan goed merken dat ik veel sterker ben geworden, want ik kom vrij gemakkelijk boven. We fietsen naar Rasjamand en als we na meer dan 70 kilometer een hotel voorbij rijden komt er een man naar buiten gerend, of we willen stoppen. Ik vraag waarvoor en fiets door, maar bij het hotel wat we op het oog hadden blijken ze ons niet te begrijpen als we vragen of ze een kamer vrij hebben,dus rijden we terug naar het hotel waar de man uitgerend kwam. En wat blijkt, de man is ook een fietser, samen met z'n vrouw is hij voor 3 jaar onderweg. Hij is 62 en z'n vrouw 58 (Zwitsers), er zijn dus meer knarren die door de wereld trekken. We hebben natuurlijk zitten praten over het fietsen en gegevens uitgewisseld, want waar zij vandaan kwamen gingen wij naartoe en dan is het fijn als je weet wat je onderweg zoal tegenkomt. Bijvoorbeeld wegwerkzaamheden en veel heuvels, nou het klopte precies. De wegwerkzaamheden waren heel lastig, want als twee richtingen over een baan moeten is dat vragen om moeilijkheden. Maar wonder boven wonder perst iedereen zich er toch overheen, zonder ongelukken. Wel moest Willem regelmatig aangeven dat de vrachtauto's wat aan de kant moesten gaan, want wij hadden geen uitwijkmogelijkheden. Je rijdt hier links en aan de linkerkant was de weg afgezet , het verkeer regelen, dat is er nou eenmaal niet bij in India. En vrachtwagens vertonen soms nogal achterlijk rijgedrag, ze rijden je van de weg af en lachen dan een beetje schaapachtig als je van je fiets moet springen. Wat me opviel is dat er veel vrouwen aan de weg werken en dan het zware werk, manden vol stenen of grond op het hoofd en dat gewoon met een gele of roze lange jurk aan. Ze reageerden heel vrolijk als we langsfietsten. Toch is de Indier vrij afstandelijk, ze lachen, ze roepen en staren vooral, maar daar blijft het bij. Als ze een beetje Engels spreken vragen ze waar je vandaan komt, maar wachten vaak niet eens het antwoord af. En als ze dat wel doen en je zegt Holland, kijken ze je raar aan, nooit van gehoord. Het staren kan heel vervelend zijn, soms zwaai ik, als ik er genoeg van heb, maar dan lachen ze je heel vriendelijk toe, en ja hoe moet je dan reageren? In het volgende hotel nemen we zoals gewoonlijk een kamer met airco,(eigenlijk niet meer nodig) die is er wel maar niet aangesloten, de man komt met een kacheltje aandragen, hij vind het koud (veel mensen lopen hier met mutsen en oorwarmers op.) Onderweg zijn de hotels toch iets anders dan in de stad. Vaak is er wel een douche maar ontbreekt de douchekop en is het de bedoeling dat je met een kannetje het water over je heen giet als er al warm water is. Nog een hotel perikel is, dat het bovenlaken op bed ontbreekt. Als we erom vragen krijgen we het wel, maar als ik twijfel of het schoon is neem ik m'n eigen lakenzak. Wassen hoef ik tegenwoordig zelf niet meer, want in de steden geef ik m'n was af in het hotel en voor 2 euro is het schoon en een beetje gestreken. We maken lange fietsdagen en langs de weg zie je veel herders met geiten of schapen. Omdat er niet zo veel te eten is voor de dieren, klimmen kinderen in de bomen om de takken er af te hakken, zodat de kudde de bladeren kan eten. Mens en dier hebben een hard bestaan hier, ze leven heel dicht op elkaar en men maakt veel gebruik van de dieren. Vooral van de ezels en drommedarissen, maar als ze iets mankeren laat men ze aan hun lot over. Ik zag zelfs een ezel waarvan een hoef totaal los hing, ook de honden zijn er vaak slecht aan toe, onder de schurft, broodmager en vaak lopen ze mank. Wel zie ik mensen groen kopen voor de koeien, ik geloof ook niet dat men hier de dieren moedwillig laat ijiden, alleen kijken ze hier anders tegen dieren aan en ontbreken eenvoudig de middelen om ze goed te verzorgen. En een dierenarts is er al helemaal niet. We zijn op weg naar Pushkar waar we een paar dagen willen blijven, maar voordat we Pushkar inrijden moeten we eerst nog een berg over, dat hadden we niet verwacht, hij was zo steil dat we een stukje moesten lopen, erg vermoeiend zeker op het einde van de dag. De berg zat vol met apen, leuk om te zien.
IMG_3353.jpg

Pushkar zelf vonden we erg tegenvallen, heel toeristisch, het is een pelgrimsplaats, er staat een hele oude hindu tempel waar iedere hindu eens in z'n leven geweest moet zijn. Pushkar ligt aan een meer, maar dat was leeg dus waren er weinig pelgrims. We zaten wel in een leuk hotel waar zelfs nog een kleine kerstboom stond. In Pushkar zijn we nog even naar het ziekenhuis geweest, nou daar kun je beter niet komen, wat een rompslomp voor een kleinigheidje ben je 5 uur kwijt en ga je met een stapel papieren de deur uit. Maar het vervelendste is als je aan de beurt bent staan er 10 mensen om je heen die alleen maar staan te kijken. Daar moet je wel tegen kunnen, je weet ook niet precies wie wie is, de dokter liep in trainingspak (het was zondag) en een uniform voor de verpleegkundigen is er niet, terwijl dit toch een privekliniek is. Vanuit Pushkar gaan we met de bus naar Jodphur, de blauwe stad,
IMG_3391.jpg
daar ontmoeten we Thea en Bernard opnieuw,
IMG_3402.jpg
wij reizen naar het noorden en zij gaan zuidwaarts. We hebben gezamelijk het Mehrangarh fort uit 1459 bezocht, zeer de moeite waard. We hadden elkaar natuurlijk veel te vertellen, ik vond het erg gezellig en hoop dat we ze nog vaak tegen zullen komen. De busreis naar Jodphur was een verschrikking, het duurde 51/2 uur en ging door tientallen dorpen, over een hobbelweg, zelfs over een zandpad door een stuk woestijn. Van comfort is geen sprake, het zijn krakkemikkige bussen met twee persoonsbanken waar maar drie Europeese billen op passen. Terug hebben we een bus over de highway genomen, maar in tijd maakt dat niet veel uit, alleen het comfort was veel beter, bovenin kun je slapen en beneden zitten. Jodphur heeft heel smalle straatjes en een open riool die regelmatig verstopt zit, heel smerig. Jaren geleden is er beloofd dit te veranderen maar het gebeurt gewoon niet. Ik zag ook weer de vrouwen het vieze werk doen, n.l. de straten van het vele vuil ontdoen en gewoon weer in een gele of roze lange jurk. Een vrouw moest nodig plassen en ging even door de knieen in een hoekje, dus een onderbroek zit er niet. De mannen plassen ook waar het hun uitkomt, langs de weg, maar ook in de stad, ze schamen zich totaal niet. Ze krabbelen uitgebreid aan het kruis en als het van achteren kriebelt, ach dan krabbel je daar ook gewoon even, zonder gene. We hadden een heel bijzondere kamer in Jodphur, het pand waar we sliepen was 350 jaar oud en onze kamer was de vrouwenkamer, zie de luikjes aan de bovenkant.
IMG_3387.jpg
Van Pushkar gaan we naar Dudu en moesten we 91 kilometer fietsen voor we een hotel vonden (record). Het was eigenlijk een soort pension en de eigenaar bracht ons 's avonds met de auto naar een eetgelegenheid om te eten, hij ging zelfs een fles bier voor Willem halen met z'n auto. De volgende dag komen we in Jaipur aan en blijven hier een paar dagen. We bezoeken het city palace erg mooi en wandelen door de pink city naar de Hawa Mahal ook wel genoemd het palace of winds. Het is gebouwd in1799 door een Maharaja die het leuk vond om vrouwen van de koninklijke huishouding een kijkje te gunnen in het dagelijkse leven. Het paleis heeft tientallen kleine luikjes om doorheen te gluren.
IMG_3542.jpg
S' middags bezoeken we het Jantar Mantar een observatorium uit 1728 met zijn bizarre sculpturen om de zon en sterren te meten. Je moet wel een wiskundige zijn om het te begrijpen. De volgende dag bezoeken we de Galta and Surya Mandir ook wel de monkey tempel genoemd, het zit er inderdaad vol met apen.
IMG_3576.jpg
De tempel zelf is niet heel bijzonder. Je moet klimmen, want hij ligt op een berg en boven heb je een prachtig uitzicht over de stad. S'middags gaan we naar de Royal Gaitor een monumentale buitenplaats prachtig om te zien, zeer de moeite waard.
IMG_3585.jpg
We laten de fietsen in Jaipur en gaan op oudejaarsdag met de trein naar het Ranthambore national park. We vieren oudejaarsavond in het hotel daar met oorverdovende house muziek en gaan de volgende dag op safari. Helaas is het vakantie tijd ook voor de Indiers en volgens mij hadden ze allemaal hetzelfde idee als wij, tijgers kijken. Het park was prachtig en we hebben krokodillen, jakhalzen, herten, apen, antilopen en veel mooie vogels gezien,
IMG_3651.jpg
IMG_3645.jpg
maar waar we voor kwamen, de tijgers lieten zich niet zien. Nu zijn we weer terug in Jaipur en gaan morgen op weg naar Dehli als het niet regent zoals vandaag. Koud is het ook vooral s'nachts, we zijn heel blij dat we de donzen slaapzakken niet teruggestuurd hebben naar Nederland. En ook de winterkleding komt nu goed van pas, want als we in Dehli zijn vliegen we van daaruit naar Amritsar om de gouden tempel te zien en van de week was het daar min 1 graden s'nachts. wordt vervolgd

  • GELUKKIG NIEUWJAAR by Ingrid
  • Gelukkig Nieuwjaar by Charles en Norma
  • Gelukkig nieuwjaar by Kristiaan
  • het allerbeste voor 2010 by mettina
  • Voorspoedig 2010! by Ivon
  • Bedankt voor verjaardagswens by Janine en Ceriel


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active