Travel Journal

Nepal

(Friday 26 March 2010) by fietsendeknarren
Daar zitten we dan in Nepal. We dachten de eerste dagen een beetje uit te rusten, maar niets van dat alles. Bij de grens ging het vrij snel, aan de Indiaanse kant stond een mannetje, die het wel allemaal zou regelen. Hij vertelde, dat de visa duurder waren geworden en dat we geld moesten wisselen. Je moet nl. in dollars betalen, die hadden we, maar volgens hem niet genoeg, we konden bij zijn kantoor wisselen, nou mooi niet.}-) Het was ook helemaal niet nodig. Aan Indiaanse kant burocratie en chaos, aan de Nepalese kant rust. We kwamen van Gorakphur. De eerste 60 kilometer hebben we ons met een jeep laten vervoeren, omdat de weg erg slecht was en de afstand te ver. Levensgevaarlijk, de jeep mankeerde van alles en de chauffeur ook. Hij moest een paar maal stoppen om z'n maag of darmen te legen, daar ben ik niet achter gekomen. (het gebeurde allemaal langs de kant van de weg ) :-xHet rechter voorwiel maakten hele vreemde zwabber bewegingen, zo erg dat hij regelmatig gas moest terug nemen. Toen we eenmaal verlost en gelost waren, merkte ik na een paar meter fietsen een vreemde bobbel in m'n voorband, de binnenband kwam door de buitenband. Maar Willem had gelukkig de oplossing, een Indiaase buitenband in z'n tas, gekocht in Achmedabad.:-D Na vier kilometer in Nepal fietsen bereikten we het hotel en hadden we eindelijk een beetje rust.We blijven een dag en gaan de stad in. Het is festival en dan wordt er met verf gegooid, zo ook naar ons. Vanaf het dak van een huis werd er een straal op ons gericht met hard rose verf. Het erge is, dat het niet meer uit je kleren gaat. Het overhemd en de broek van Willem zaten onder, het overhemd kon gelijk weg gegooid worden en de broek is alleen nog te gebruiken op de fiets. >:-) Als we de volgende dag vertrekken is het de laatste dag van het festival. We gaan naar Lumbini de geboorte plaats van Buddha, dat is ongeveer 25 kilometer fietsen. We kwamen schor aan van het schreeuwen en waarschuwen, dat ze ons niet moesten spuiten. Een enkeling kon het niet laten en ik ben zelfs een keer zo kwaad geworden, dat ik m'n fiets op de straat gooide en er achter aan ging, achter zo'n rot kind aan, Willem gooide zelfs een steen.7-) Die kinderen beseffen niet, dat we fietskleding aan hebben en dat we niet zo maar even nieuwe kunnen kopen daar. Maar we hebben het overleefd en de schade is beperkt gebleven tot een paar druppels op mijn broek en fietstassen, maar stressvol was het zeker. Achteraf hadden we beter een dag later kunnen vertrekken. Het was wel zo aardig geweest van het hotel, als ze ons van te voren hadden gewaarschuwd. De geboorte plek van Buddha is in een groot park, met daarin zo'n 15 tempels uit verschillende landen om Buddha te eren. De mooiste waren die uit China en Duitsland. De geboorteplek zelf is een ruine met daarin een steen waarop hij geboren zou zijn.
geboorteplek Bouddha Lumbini
geboorteplek Bouddha Lumbini
Er komen heel veel monnikken naar deze plek. Het is een van de heiligste plekken ter wereld. We zien ook heel veel bussen met bleekneuzen onderweg.:-) De volgende dag dezelfde 25 kilometer terug maar nu gelukkig zonder verf gooien. We gaan naar Butwal en het is hier zo anders fietsen dan in India. De wegen zijn over het algemeen beter, er zijn ook huizen langs de weg, soms hele mooie, dat heb ik in India nauwelijks gezien. En Nepal is een van de armste landen ter wereld, maar op mij maakt het die indruk niet. Dat komt denk ik vooral door het ontbreken van de troep, nergens bergen afval, ieder probeert z'n stoepje schoon te houden. De mensen zijn ook veel relaxter, we hebben geen last van plakkers tijdens het fietsen, niemand die ons lastig valt, (een verademing) wel zwaaien kinderen en het is ontroerend om te zien, al die handjes die de lucht in gaan en bye bye roepen. Getoeterd wordt er nog wel, maar beduidend minder. In Butwal regelen we een minibus om naar Narayagadh te gaan, dat is zo,n 125 kilometer verderop met twee bergpassen onderweg. Na 75 kilometer laten we ons afzetten en gaan verder fietsen en zwoegen, want het blijft natuurlijk bergachtig, maar de omgeving is prachtig. Nepal is erg mooi en natuurlijk zijn de bergen altijd het mooist, maar ja, dat vervloekte klimmen, je wordt er zo moe van.:-( Als we in Narayagadh aankomen rijden we langs een enorme file van voertuigen. Oorzaak, een protest van de maoisten tegen de autoriteiten in verband met landbezit. Er is nog steeds regelmatig gedonder met de maoisten. Wij hebben er geen last van, alleen af en toe een checkpoint, waar wij gelukkig gewoon door mogen fietsen. Er zijn bij het protest wel 15 gewonden gevallen. Maar de guerilliastrijd van een paar jaar geleden, waarbij ook doden vielen is niet meer aan de orde. Het is tegenwoordig vrij rustig in het land. We gaan op weg naar het Royal Chitwan National Park in Sauhara, slecht 25 kilometer verder en gelukkig vlak. We kiezen een heerlijk resort uit a raison van 1400 roepies per dag, dat is ongeveer 14 euro. Een hele mooie kamer met balkon en uitzicht op de rivier, wat wil je nog meer.:-D Elke ochtend worden de olifanten gewassen vlak voor ons balkon en iedereen mag meedoen.
olifantje wassen Sauhara
olifantje wassen Sauhara
Jong en oud proberen er op te blijven zitten als de olifant in het water gaat en krijgen een heerlijke olifanten douche dmv. de sleurf. We gaan het wildpark in per jeep, nou wild was het zeker, vier uur lang in zo,n jeep hobbelen en amper dieren gezien.7-) De volgende dag gaan we een rit op een olifant maken, dat op zich is al een belevenis, hij dendert dwars door het park heen en trekt hier en daar eens een lekkere tak af om te eten. Het zijn Indische olifanten dus een meter of drie hoog. Dat is toch een behoorlijk hoogte als je al waggelend naar beneden kijkt. Je komt hier natuurlijk voor de tijgers en de rhinos. De tijgers lieten zich niet zien, maar de rhinos wel.
rhinos in Royal Chitwan park Sauhara
rhinos in Royal Chitwan park Sauhara
Ze hebben slechts een hoorn en komen alleen hier voor. Er leven er ongeveer 450 in het park, prachtig om te zien en per olifant kun je redelijk dichtbij komen, vooral als ze in het water liggen. We gaan nog per fiets het 20000 meren district bekijken, dat is ongeveer 40 kilomer fietsen, waarvan minstens 25 kilometer mountainbiken. Vreselijk, ik was kapot op het eind, dat is niets voor een oma. (mooi was het wel) ;-) Dan besluiten we om te gaan raften. (oma wil zo graag) We gaan de Seti rivier af, 35 kilometer. Ik dacht nog bij mezelf, nou dat is niet ver voor twee dagen, maar dat viel tegen, het is hard werken. Je krijgt een peddel, want het water is niet overal wild, soms moet je hele stukken peddelen, voordat je weer bij een stroomversnelling komt. Maar opwindend is het zeker om door zo,n stroomversnelling te denderen. De eerste dag vlogen we op een rots en werd er iemand uit het vlot op een andere rots gelanceerd. Gelukkig kwam ze op het dikke zwemvest en helm terecht. We kamperen langs de oever en maken een tentenkamp.
tentenkamp
tentenkamp
Er wordt heerlijk voor ons gekookt. Je staat dan zo midden tussen de bergen en dat gaf mij een heel gelukkig gevoel, de natuur is adembenemend mooi.
De Setie rivier
De Setie rivier
Natuurlijk is er s�vonds een kampvuur en iemand had z,n gitaar bij zich, maar laat is het niet geworden. Je bent te moe en duikt vroeg je slaapzak in. In de morgen zie je de zon achter de bergen vandaan komen, puur genieten en begint de tweede dag met een heerlijk ontbijt. Om negen uur is het kamp opgebroken en vertrekken we. Het zou er die dag iets wilder aan toe gaan, nou dat heb ik geweten. Bij de eerste stroomversnelling vliegen we op een rots en ik vlieg door de boot en kom met mijn voet onder een luchtkussen, waarbij de nagel van mijn grote teen afscheurt en recht omhoog staat. 8-O(Het deed niet eens zeer). We doen er jodium op en een vies uitziend verbandje en gaan verder (wat anders). Echt veel tijd om aan m,n teen te denken is er niet, want we krijgen nog wel een paar heftige stroomversnellingen en het is ZO gaaf. Terug in het hotel maak ik m'n teen schoon, doe er jodium op en probeer de nagel terug te duwen met een stevig verband. Maar het doet vreselijk pijn op die manier. Willem gaat verband kopen en daar is ook de dokter, die hem dringend verzoekt om met mij te komen. De nagel moet er nl. af, maar ik ben erg bang,:-( het is precies mijn artrose teen ook nog. Toch weet Willem me over te halen mee te gaan, achteraf ben ik er heel blij om. Het deed ondanks de verdoving veel pijn, maar eenmaal verwijderd viel er 100 kilo van me af. De kans op infectie was te groot om het niet te doen. De dokter is een buitengewoon vriendelijk man en neemt alle tijd v
Willem met de dokter
Willem met de dokter
oor me. Willem verteld hem, dat we in Nepal een project zoeken, wat we financieel willen steunen. Deze man werkt al met Nederlanders. Er waren op het moment 16 Nederlanse tandartsen in het kamp aan het werk, belangeloos. De volgende dag neemt hij ons mee (op de moter) naar een gezondheids centrum wat ze aan het bouwe
het trainingscentrum in Sauhara
het trainingscentrum in Sauhara
n zijn. Het is de bedoeling, dat de arme bevolking kosteloos geholpen kan worden , "de middenklasse betaalt" en dat de bevolking uitleg krijgt over preventieve medische zorg. In het gezondheidscentrum vestigen zich doktoren, tandartsen en er is een instructie lokaal voor onderricht aan de lokale bevolking. Daarnaast worden medische studenten financieel gesteund, zodat ze hun opleiding kunnen voltooien. Ook is er een project, dat er voor zorgt, dat kinderen hun school af kunnen maken, want school is toch wel erg belangrijk als je ergens wilt komen in het leven. Het centrum is in mei klaar. Mocht je belangstelling hebben om dit project ook te steunen, laat het ons weten. Nepal is nl. een van de armste landen ter wereld. 50% van de kinderen onder de vijf jaar is ondervoed. :-(Omdat ik op dit moment niet kan fietsen met mijn teen, laten we ons per jeep naar Kathmandu brengen, een rit van 6 uur door de bergen. Het laatste stuk hadden we toch al niet kunnen fietsen, te hoog voor ons. Kathmandu is geweldig, een hele gezellige stad, wel hectisch, maar omdat we India gewend zijn, valt het voor ons erg mee. Er zijn mensen in het hotel, die erg aan de drukte moeten wennen en dan kun je toch merken, dat het ons niet meer zo opvalt, de drukte. We hebben een heerlijk hotel met een mooie tuin, waar je ook kunt internetten, maar helaas niet goed genoeg om de foto,s te downloaden.We zijn niet naar het Kathmandu guest house gegaan, duur en lelijke kamers, wel een mooie ambiance door de binnenplaats en vele winkeltjes. Wat vooral ook heerlijk is, zijn de vele restaurants met heerlijk eten en met m'n verjaardag hebben we het er eens extra van genomen. We gaan naar het beroemde Durbar plein met z'n vele tempels en paleizen. Helaas mogen er ook auto's rijden, dus het is druk en chaotisch, en alweer een demonstratie van de maoisten. We gaan de dream garden bezoeken, een tuin midden in de stad, maar een oase va
dreamgarden in Kathmandu
dreamgarden in Kathmandu
n rust. Het was helemaal vervallen en is opgeknapt door giften uit Oosterijk. Verder dwalen we heerlijk door de vele straatjes. We gaan op weg naar Patan een prachtige plaats vlak bij Kathmandu, slechts 6 kilometer fietsen, maar toch fijn om weer even te fietsen. Een mooie plek met heel veel tempels en een mooie stadswandeling, die we maken, er is veel te zien hier, erg gez
uitzicht uit hotelraam in Patan
uitzicht uit hotelraam in Patan
ellig. Hierna fietsen we naar Bhaktapur, weer een mooie plaats met veel mooie pleinen, tempels en paleizen, er is veel mooi houtsnijwerk te zien. Wel erg toeristisch, busladingen vol met bleekneuzen, zo ook de tandartsen die we bij het Chitwanpark al gezien hadden, kwamen we in ons hotel tegen.:-D Je moet betalen om het stadje in te kunnen en het is autovrij maar helaas niet motorvrij. We gaan vanuit Bhaktapur naar Nagarkot om bij zonsopgang de hoge Himalya te zien, als we geluk hebben, want het moet natuurlijk wel een beetje helder weer zijn, maar daarover later meer is het laatste verslag.

  • Nepalese verademing by Janine en Ceriel
  • Weer even een antwoordje by Ingrid
  • Nog een paar nachtjes.. by Ivon
  • Verslag Nepal by Hélène
  • Nog 1 nachtje slapen ? by voor en tegen wint
  • waarschuwing by hans


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active