Travel Journal

Japan

(Monday 14 June 2010) by fietsendeknarren
Eindelijk zijn we weer op weg, het heeft lang geduurd, maar er was ook veel te regelen. Na een lange en vermoeiende reis zijn we dan in Japan, het land wat ik zo heel graag wilde zien en tot nu toe valt het niet tegen.:-) Na aankomst de fietsen in elkaar gezet, wat wel enige tijd in beslag nam, omdat een trapper van Willem z'n fiets niet erg wilde meewerken. Het schroefdraad was beschadigd, waardoor de trapper niet goed vast gezet kon worden. De fietsen waren ingepakt in een fietspyama zoals dat genoemd wordt en zijn onbeschadigd aangekomen. We vlogen met de Emirates en bij het inchecken moesten we een verklaring tekenen, zodat alle beschadigingen voor onze verantwoording waren, omdat ze eigenlijk liever zien dat er een fietsdoos gebruikt wordt. 7-)De Emirates is een goedkope maatschappij, maar elke kilo overgewicht kost 50 euro. Het meisje achter de balie was zeer coulant en heeft de fietsen niet eens gewogen, dat scheelde 6 kilo. Verder hadden we de zware spullen in de handbagage gestopt en die hebben we niet laten zien, dat scheelde ook de nodige kilo's. Al met al hadden we ongeveer 12 kilo te veel en dat had ons 600 euro kunnen kosten. Het komt er op neer, dat we tot nu toe nog nooit ene cent voor onze fiesten kwijt zijn geweest. Maar goed, na het in elkaar zetten van de fietsen gaan we op weg naar het hostel, 10 kilometer verder in Narita. Het is voor een auto al niet makkelijk om van het vliegveld af te komen dus zeker voor fietsers niet, (in het donker):-\ maar met de hulp van een verkeersagent, die met ons meeliep, zodat we op de juiste weg terecht kwamen, was het eigenlijk niet zo moeilijk meer. Tot we ongeveer een kilometer voor het hostel waren en Willem z'n trapper afbrak. Dat was lopen geblazen, moe en zoekende, dus je begrijpt de stemming wel. >:-)Het hostel was slecht te vinden, we stonden notabene voor de deur en zagen het gewoon niet, tot een vrouw ons op het piepkleine boordje aan de deur wees. Het hostel zag er mooi uit, tot we onze kamerdeur open doen, dan kom je in een soort grote inloopkast met twee stapel bedden, Japanse stijl. Ik schrok met rot, 8-Owant het kost wel ongeveer 70 euro per nacht dus niet goedkoop. Maar prima geslapen in de kast en de koffie en thee is gratis, dat scheelt. Volgende dag naar het winkelcentrum om de trapper te laten maken. We fietsen (Willem met een trapper) op het gemakkie, het weer is heerlijk, niet te warm en we zien Japan bij daglicht. De man in de fietswinkel kon de trapper wel maken, maar dat duurde 14 dagen. Hij moest een nieuwe stang bestellen waar de trapper aan bevestigd zit, maar dan kent de man Willem nog niet. Die blijft aandringen op een oplossing en dan komt er een stang tevoorschijn die 3 mm korter is en een andere kleur heeft, probleem opgelost voor ons. Wij waren heel blij, maar een Japanner zou dit niet doen, het is niet perfect genoeg. We blijven 3 nachten in het hostel om een beetje te aclimatiseren, de kast went snel. We gaan met de trein het stadje Sawara bezoeken. Dit is de plaats waar de man woonde die Japan in 1880 voor het eerst geografisch op de kaart heeft gezet, nadat hij met pensioen was gegaan. Zijn huis staat er nog steeds.
IMG_4934.jpg
huis van de eerste landmeter
huis van de eerste landmeter
Door het kanaal werden vanuit het stadje vroeger de goederen naar Tokyo vervoerd, zoals dat ook in Nederland gebeurde.
Stadje Sawara
Stadje Sawara
De trein is perfect geregeld zoals alles eigenlijk bij het zeikerige af, niets wordt aan het toeval overgelaten en aan alles is gedacht. Overal kan je naar het toilet en dat zijn niet zomaar toiletten, ze zien er supersonisch uit met een verwarmde bril en allerlei knopjes om in verschillende standen het zaakje schoon te spoelen. In het begin was het een beetje griezelig om al die knopjes te gebruiken, want je weet niet precies waar en wanneer het begint te spuiten. De man in het hostel boekt voor ons een hotel in de volgende stad Funabashi en dit wordt onze eerste fietsdag. Een vreemde ervaring, je fietst hier namelijk op de stoep en van stad naar stad met een enorme hoeveelheid autoshops en eetgelegenheden onderweg. We beginnen met een ontbijt onderweg, soep en een dikke snee witbrood perfect geroosterd met jam. Het is maar 38 kilometer, dus we doen het rustig aan. In Sakura, een stadje onderweg, staat een Hollandse molen die we willen zien, maar kunnen het niet vinden. Als we tussen de middag lunchen gaat het hele restaurant schudden, een aardbeving maar gelukkig een lichte, ik schrok me wild, maar iedereen blijft rustig, men is er aan gewend. Nu zitten we in Funabashi in een heel luxe hotel (goedkoper dan het hostel) en het regent pijpestelen. Eigenlijk was het de bedoeling om vandaag naar Tokyo te fietsen, maar of het gaat lukken is nog maar de vraag. Dus kan ik mooi even laten weten hoe het hier is. De internet verbingding is natuurlijk ook perfect en razendsnel. Mijn eerste indruk van Japan is schoon, goed georganiseerd, welvarend en de mensen zijn zeer modern en smaakvol gekleed. Japanners zijn heel hoffelijk, men buigt veel en voor alles. Je hebt hier een soort klaarovers die je helpen bij het oversteken, toen de dames klaar waren met hun werk werd er een diepe buiging gemaakt naar de weg. Ook voor de ouderen wordt goed gezorgd, deze dames waren gezellig een dagje uit.
deze dames zijn een dagje uit
deze dames zijn een dagje uit
sake fabriek in Sawara
sake fabriek in Sawara

bezoek sake fabriek zie foto links
tempel in Sawara
tempel in Sawara
Tempel in Sawara
Tempel in Sawara

tempel in Sawara

  • de eerste! by Ilona
  • contrast by Ivon
  • dank voor het bezoek by John
  • hoi by hans
  • Weer even een antwoordje by Ingrid
  • nederland-japan 1-0 by Mettina
    • hallo knarren by bea


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active