Travel Journal

Onstuimig China

(Friday 3 September 2010) by fietsendeknarren
Fijn dat we weer zulke leuke reacties op onze site hebben ontvangen.
Hier komt het vervolg veel leesplezier.

Als we Wenzhou verlaten is het nog steeds bloedheet, maar we moeten verder, er zijn nog heel veel kilometers te gaan. We fietsen naar Pingyang en daar zit onze eerst 1000 kilometer in China erop. Deze waren redelijk vlak met hier en daar een klimmetje, nu komen we in een gebied met alleen maar bergen, dus het is klimmen geblazen. We zitten nu midden in de bergen tussen de theeplantages.
theeplantage
theeplantage
We klimmen inmiddels al 3 dagen achter elkaar. Elke dag moeten we een paar flinke klimmen maken en soms is de weg niet meer dan een kiezelpad.
kiezelpad niet te fietsen
kiezelpad niet te fietsen
Aan het eind van de vierde dag moeten we weer aan een klim beginnen, maar ik zie het niet zitten. Ik ben bang, dat we het niet op tijd halen, dus nemen we voor de laatste klim die dag de bus. Het vervelende is, dat je ook niet altijd weet of we een hotel kunnen vinden, maar tot nu toe is dat nog altijd gelukt. Soms slapen we in een heel goedkoop hotelletje in een dorpje,(8 euro) maar altijd is het er schoon en soms kun je er ook eten. De mensen daar zijn zeer vriendelijk en vinden ons buitenlanders reuze interessant. De meeste meisjes krijgen spontaan een lachbui als ze ons zien, ze weten zich ook helemaal geen houding te geven en zijn erg verlegen. Toch doen ze hun best het ons naar de zin te maken, niets is te veel. Het eten vind ik een probleem. Ik vind het niet echt lekker, het is heel vet en ze eten alles. Als je vis bestelt krijg je gewoon de kop erbij en bij de kip zijn het de botten of pezen die je krijgt. Ik weet niet wat ik moet bestellen om echt kip te krijgen. Het is vaak ook erg spicy. We gaan een dag met de bus, we waren allebei te moe van al het geklim en de volgende etappe zag er heel hoog uit, dus hup fietsen in de bus. Dit was een bus met alleen maar bedden, heel vreemd, maar iedereen lag heerlijk ontspannen, dus vooruit wij ook maar. We hebben die dag heerlijk rust gehouden. We zitten nu in Fuzhou en hebben de fietsen op de trein gezet naar Guangzhou. Zelf gaan we 2 dagen later en dan maar hopen dat de fietsen aangekomen zijn. We hebben er vertrouwen in, maar helemaal zeker weet je het nooit. De mensen van het hotel waar we verblijven hebben ons enorm geholpen met de treinkaartjes en het versturen van de fietsen, anders is het een ramp, want niemand verstaat je of begrijpt wat je bedoelt. We doen dit, omdat ik het niet vol kon houden, het geklim elke dag in de warmte, want warm is het nog steeds, 37 graden. Zelfs Willem vond het zwaar, je kunt ook nergens uitrusten, ja aan de kant van de weg onder een boom. Vaak heb je dan een prachtig uitzicht, het is zo mooi in de bergen en zo heerlijk rustig. We gaan zo langzaam mogelijk naar beneden om te genieten. Maar na elke afdaling komt de volgende berg er weer aan. De dagafstanden zijn ook behoorlijk lang. We gaan telkens op weg met een zo groot mogelijke voorraad water, maar we zweten zo erg, dat het niet aan te slepen is. Een keer is het gebeurd, dat de voorraad op was, maar dan is er opeens toch een winkeltje in de bergen bij een piepklein dorpje, waar we de hele voorraad van 3 flesjes koud water opkopen. (spannend he) We hebben ook bergwater gedronken. Ik heb een steriepen bij me, waarmee we het kunnnen steriliseren. En het werkt ,we zijn niet ziek geworden. Een probleem kan ook de tijd worden die we in China kunnen blijven. We hebben een visum voor 3 maanden en in die tijd kunnen we niet naar Vietnam fietsen, daar hebben we meer tijd voor nodig. We willen n.l. heel graag naar het eiland Hainan om daar nog te fietsen en misschien een dag aan het strand te liggen. Dus moeten we wel een stuk treinen. We wagen ons niet aan het verlengen van een visum, want dat geeft nogal problemen en eerlijk gezegd denk ik, dat drie maanden China wel genoeg is. Hongkong hebben we overgeslagen, daar zijn we al eens geweest, Macau hadden we wel graag willen doen, maar het vreemde is, dat je dan opnieuw een visum voor China moet aanvragen. De steden die we aandoen zijn heel verschillend, soms denk je aan de Franse riviera

franse riviera of china
franse riviera of china
bij de ander aan India, wel zijn ze allemaal even druk. En in elke stad staan veel flats in aanbouw. We bezoeken in Fuzhou een rotsheuvel met een mooi paleis erop, wat vooral indruk maakt door de prachtige tuin. En in die tuin komen mensen bij elkaar om muziek te maken en te zingen. Erg leuk om te zien hoe enthousiast iedereen meedoet. Er staat ook nog een zwart granieten pagode uit de 8st eeuw met zeven verdiepingen in heel goede staat en natuurlijk een enorm standbeeld van Mao. ' s Avonds om negen uur vertrekken we met de slaaptrein naar Guangzhou. Buiten het gesleep van de tassen is het een heel ontspannen manier van reizen. We hebben allebei zelfs geslapen in de trein en lekker gegeten. Dat is ook nodig, want het is een reis van 1000 km en duurt 20 uur. Als we in Guangzhou aankomen is het een heel gesleep met ieder 4 tassen plus een stuurtas en rugzak. Bij de taxistandplaats staat een enorme rij, dus nemen we een busje, een zogenaamde snorder, naar het hotel en betalen 5 keer de prijs. We weten dat we genept worden, maar zijn te moe om nog langer te wachten. De volgende dag de fietsen opgehaald en dat was een behoorlijke teleurstelling. Er was nogal wat mis, vooral bij de fiets van Willem. Bel weg, spiegel kapot, reflectors van de trappers. Ik had alleen een halve koplamp over. We kregen wel schadevergoeding, maar wat heb je daar op dat moment aan. Vooral het gemis van de spiegel is heel vervelend. Tot nu toe is het niet gelukt om een nieuwe te kopen, die ook nog past. Gelukkig zijn geen vitale delen kapot gegaan. Toch denk ik, dat we dit niet zo snel weer zullen doen. Hier uit blijkt, dat je de fietsen eigenlijk niet uit het oog moet verliezen. In Guangzhou bezoeken we de Nanyue King tombe van de Xihan Dynasty. Deze tombe werd gevonden in 1983 door werklui, die graafwerkzaamheden verrichtten voor een nieuw winkelcentrum. De tombe is het graf van Zhao Mo, de kleinzoon van een generaal, die een nieuw koninkrijk stichtte met Guangzhou als hoofdstad. De tombe is ongeveer 2000 jaar oud en nooit leeggeroofd.
ingang tombe
ingang tombe
Alles wat er gevonden is, ligt in het museum en is buitengewoon mooi. Helaas is de inventaris van de tombe enigszins beschadigd door wateroverlast. Op de foto is de koning afgebeeld zoals hij gevonden is, bedekt met jade en op zeer ingieuze manier bij elkaar gehouden door zijdedraad.
de koning verpakt in jade met zijdedraad
de koning verpakt in jade met zijdedraad
De jade amulet op de foto, werd op z'n oog gevonden als bescherming. Het is het symbool van het museum geworden.
jade amulet symbool van het museum
jade amulet symbool van het museum
Er is ook een hele collectie keramieke hoofdkussens te bewonderen.
hoofdkussen keramiek
hoofdkussen keramiek
Verder bezoeken we een uitkijktoren uit 1380,
uitkijktoren Guandzhou in een mooi park
uitkijktoren Guandzhou in een mooi park
die gebouwd is om zeerovers op tijd te kunnen zien aankomen. Hij staat in een prachtig park, waar een bijzonder standbeeld staat van vijf geiten. Deze vijf geiten hebben bijgedragen aan het ontstaan van Guangzhou, volgens de legende. Guangzhou is een moderne en welvarende stad. In oktober worden hier de Aziatische olympische spelen gehouden. Als we de volgende dag weer op weg gaan, ziet Willem een brommerzaak, waar ze met veel pas-, meet- en slijpwerk een nieuwe spiegel op z,n fiets monteren. Hij is er heel blij mee, want anders kun we elkaar en het verkeer niet goed in de gaten houden. We fietsen naar Kaiping, de stad zelf is niet zo veel, maar er omheen liggen een paar zeer bijzondere dorpen. (World Heritage) Deze dorpen zijn zo bijzonder door de bouw van de huizen. Het zijn torenwoningen, zo gebouwd om van bovenaf de bandieten op tijd te kunnen zien aankomen.
torenwoning
torenwoning
Het bijzondere is ook, dat ze midden in de rijstvelden staan. De mensen die deze torens lieten bouwen waren welgestelde Chinezen die hun rijkdom in het buitenland verworven hadden. Een groot deel werd als kok naar Amerika getransporteerd en hebben daar later hun fortuin gemaakt. We bezoeken ook nog een dorp als we de volgende dag verder fietsen. Dit dorp heeft een hele serie grachtenpanden.
en hier zijn ze, is dit niet mooi?
en hier zijn ze, is dit niet mooi?
Heel fraai om te zien, maar slecht onderhouden door de mensen die er nu wonen. De torenwoningen staan ook her en der verspreid in het landschap, maar op een gegeven moment is dat voorbij. De bijzondere woningen komen alleen in deze streek voor. Op het moment fietsen we heerlijk, de weg is goed en het weer is prima rond de 30 graden. Het landschap is slechts heuvelachtig en heel mooi. We komen door kleine steden en eenmaal is het gebeurd dat een hotel ons weigerde. Het gebeurt ook, als Willem iets wil vragen aan iemand op straat, dat ze weigeren te antwoorden, ze lopen angstig weg en gaan op afstand staan kijken. Oorzaak waarschijnlijk de snor, of niet kunnen lezen. Anderen gaan uitgebreid naar ons staan kijken tot ik m,n foto camera pak, dan draaien ze zich gelijk om, ze houden er blijkbaar niet van om op de foto gezet te worden. Maar allemaal zijn ze nieuwsgierig naar ons. Het verschil met India is, dat ze hier op afstand blijven. Ik wil nog iets zeggen over alle rampen die China treffen. Het is vreselijk mis met het weer, in decennia is er niet zo veel regen gevallen en zijn er niet zo veel ernstige overstromingen en aardverschuivingen geweest . Inmiddels zijn er meer dan 3000 doden gevallen en worden er meer dan 1000 mensen vermist. Op dit moment wordt de kust geteisterd door drie tyfoons, de zwaarste sinds tijden. Gelukkig lopen wij deze tyfoons mis, mede doordat we met de trein zijn gegaan.

  • Leuk! by Karin
  • Prachtig by Ivon
    • Vraag aan Ivon by Karin
      • Voor Karin by Ivon
  • foto's by Ivon
  • Leuk! by Marie-liz de Jongh
  • Schitterend! by Karin


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active