Travel Journal

Op- en afstapjes

(Thursday 14 April 2011) by fietsendeknarren
In ons vorige verhaal schreef ik, dat we de vuurvliegjes wilden bekijken. Dat is niet gelukt, wel zijn we het natuurpark ingegaan. Het prettige was, dat we er op de fiets doorheen mochten. We werden verwelkomd door tientallen muggen, die ons aanvlogen. Dus afstappen en smeren; ook je kleding insmeren, want ze prikken door je kleding heen de krengen. Het is een mooi park, niet zo heel groot, met een mangrovebos wat in open verbinding staat met de zee.
oranje zwammen in het park
oranje zwammen in het park
Ik wist niet dat er blauwe krabben bestaan, maar hier heb ik ze gezien. Helaas niet op de foto kunnen zetten, maar wel op de film. Natuurlijk ook weer veel apen. Er is een zoetwatermeer waar veel vogels zitten, maar die zijn voor mij niet te fotograferen. Ik heb slechts een compact camera, maar prachtige natuurfoto's kun je zien op de website van mijn zus, www.ivonvanvierzen.nl. We fietsen door naar Klang
moskee in Klang
moskee in Klang
en gaan van daaruit met de trein naar Kuala Lumpur. In Klang nemen we een hotel vlak bij het station; we laten de fietsen en de meeste bagage achter in het hotel voor 8 dagen en dat is geen probleem. We blijven 3 dagen in KL en vliegen dan door naar Borneo. We willen graag de orang-utangs gaan bekijken en nog een soort apen dat alleen hier voorkomt, n.l. neusapen. Maar eerst in KL genieten. (KL is ontstaan, doordat een groep Chinezen hier naar tin zochten. Binnen een jaar waren ze overleden aan malaria. Anderen namen het over en geleidelijk ontstond er een gemeenschap, die uitgroeide tot een metropool.) Als we in Kl aankomen, (het treinverkeer is prima en precies op tijd) kopen we een kaartje voor de taxi; dit is een heel goed systeem. Je zegt bij een kassa waar je naar toe wilt en de cassiere zoekt in de computer op wat het kost. Je betaalt aan haar voor het kaartje, wat je aan de taxichauffeur afgeeft, zodat je nooit genept wordt door taxi's, die veel te veel rekenen. We nemen een mooi hotel in de Chinese wijk en moeten wel onderhandelen over de prijs; de stad is toch altijd duurder. We zitten heel centraal en maken om te beginnen een wandeling door de Chinese wijk. Daar is genoeg te zien, mooie art-deco gebouwen, twee mooie tempels, de central market en een heel bijzondere moskee.
moskee in Kuala Lumpur
moskee in Kuala Lumpur
De volgende dag gaan we met de hop-off hop-on bus en bezoeken het nationaal en het isIalamitisch museum; vooral het tweede is erg mooi. We stappen ook uit bij het vogelpark, maar dat valt tegen, plus dat we wegregenen en dus het park uitvluchten. De volgende dag proberen we de twin-towers te bezoeken, maar helaas op maandag gesloten.
Petronas tower
Petronas tower
Het is het op 1 na het hoogste gebouw ter wereld. We gaan wel omhoog, maar dan in de KL tower, hoog 421 meter. Wij mogen tot het observatiedek, dat is op 276 meter en hebben een mooi uitzicht over de stad. Verder gaan we nog even winkelen in een drukke winkel area, erg gezellig. Maar omdat we toch niets mee kunnen nemen, zijn we snel uitgewinkeld. Dan vroeg op om met een speciale trein om 6 uur op het vliegveld te zijn voor Borneo. Dat verloopt allemaal zeer soepel en om 12 uur zijn we in het volgende hotel. Het grappige is, dat we een hotel uitgezocht hadden uit de lonely planet; de beschrijving stond ons wel aan en er stond nog bij dat het nooit volgeboekt was, maar!!!!!! juist, volgeboekt. We gaan de volgende dag naar Sepilok, het rehabilitatie centrum voor de orang-utangs en dan zie je ineens zo'n enorm beest voor je neus in de boom hangen.
aap3.jpg
Je wordt naar een plek geleid, waar ze bij elkaar komen om te eten. Als ze willen kunnen ze zo bij je komen en dat gebeurde bij ons dan ook. We hebben erg veel geluk, want toen ze uit gegeten waren en iedereen weer zo'n beetje weg was, liepen we op ons gemak naar de uitgang en zagen we een nest boven in de boom. We blijven staan met nog een paar anderen. De orang-utang was een beetje aan het rommelen en besloot opeens om naar beneden te komen. Hij stond ons echt aan te kijken; we hadden hem bij wijze van spreken een hand kunnen geven. Het was best beangstigend; je weet nooit wat ze gaan doen; het zijn uiteindelijk wilde dieren, alhoewel ze aan mensen gewend zijn. Er zijn er inmiddels al 628 opgevangen en de meesten kunnen terug de natuur in, al duurt het soms jaren voordat ze zo ver zijn. s'-Middags gaan we naar de neusapen. Dat is een soort die alleen hier voorkomt. Wat zijn ze lelijk, maar daardoor juist heel grappig en aandoenlijk.
neusaap in Sabah Borneo
neusaap in Sabah Borneo
Er leeft hier een groep, die hun habitat weer hebben terug gekregen. De plantage eigenaar heeft, nadat er veel het leven lieten in de droge tijd, omdat hun leefgebied met palmbomen beplant was, het weer jungle laten worden. Leuk voor de toeristen, alhoewel het hier niet zo druk is als bij de orang-utangs, maar zeker niet minder leuk om te zien. De volgende dag gaan we naar de Kinabatangan rivier, maar eerst bezoeken we de Gomantong grot, waar duizenden zwaluwen hun nest bouwen.
Gomantong grot
Gomantong grot
Twee maal per jaar worden die met ware doodsverachting weggehaald door mensen om er de vogelnestsoep van te kunnen maken. Je hebt witte en zwarte nesten; in deze grot zijn alleen de witte nesten, deze kunnen meer dan 2000 RM per kilo opbrengen; logisch dat ze hun leven wagen als er zoveel voor betaald wordt. De grot is 90 meter hoog en ze klimmen dat hele stuk naar boven. Beneden zakken je voeten weg in de vogelpoep. Er loopt een vlonder door de grot heen, maar die is nogal glibberig.( poep) Je krijgt een handschoen om de leuning vast te houden; die zit ook onder de poep en honderden kakkerlakken. Toch is dit een heel bijzondere grot en zeker de moeite van het bezoeken waard, je moet wel tegen viezigheid kunnen. Daarna gaan we de rivier op en vaar je door de jungle. De stukken jungle, die er nog zijn, zijn prachtig. We zien verschillende soorten apen
neusaap bij de Kinabatangan rivier
neusaap bij de Kinabatangan rivier
en vogels, waaronder hornbills. Het meest bijzondere was een mooie mangrove slang.
Kinabatangan rivier
Kinabatangan rivier
Voor de olifanten was de waterstand te hoog en de krokodillen lieten zich ook niet zien. Mij viel het toch een beetje tegen, ook al omdat het twee uur rijden heen en weer twee uur rijden terug was. De natuur is prachtig in Borneo, maar helaas zijn er te veel palmboom plantages voor de palmolie. De hele weg naar de rivier b.v. zie je alleen palmbomen. Ik begrijp wel, dat het welvaart brengt voor de bevolking, maar voor de dieren is het rampzalig. En welvaart breng het waarschijnlijk het meest bij de plantage eigenaren. Als je een lodge boekt in de jungle, dan zie je wel meer dieren, vertelden mensen, die dat gedaan hadden. Ze hadden zelfs een orang-utang gezien. Je zit dan de hele dag in het oerwoud, dicht bij het vuur zal ik maar zeggen. De volgende dag gaan we Sandakan in, niet dat er heel veel te zien is. Ik vind de meeste stadjes in Maleisie nogal naargeestig, vaak erg verwaarloosd en armoedig, maar in elk stadje is gelukkig toch vaak wel iets interessants te zien. Zo ook hier. Er is een wandeltour door de stad, waarbij je een trap op moet van 100 treden. Dat doen we, maar het wordt een beetje een avontuur, er liggen nogal wat bomen over het pad; omgevallen door aardverschuivingen.
wegversperring
wegversperring
Het is klimmen en klauteren geblazen. Eenmaal boven kom je bij het Agnes Keith house. Ik had nog nooit van haar gehoord; het was een belangrijke Amerikaanse schrijfster, die boeken heeft geschreven over haar ervaringen in Borneo, waaronder haar gevangenschap in een jappenkamp. De Japanners zijn hier ook behoorlijk tekeer gegaan; er zijn 1800 Australiers en 600 Brittenen omgekomen. Zes hebben het overleefd, omdat ze wisten te ontsnappen uit het kamp waar ze gevangen zaten. Er zijn hier meer Australiers omgekomen dan bij de Birma spoorlijn. Omdat het heel hard regent, doen we die dag niet veel meer. Het is hier regentijd en dat zullen we weten ook, het komt met bakken naar beneden. Al met al is Sabah niet wat ik er van verwacht had; zeker voor het geld dat we er voor uitgegeven hebben. Vooral de tours zijn erg duur, 1 dag naar de rivier kost b.v. 82 euro p.p. en haast hetzelfde bedrag geef je ook uit aan het bezoek aan de apen, maar dat vond ik dik de moeite waard. We zitten nu weer in Klang en alles is er nog, (fietsen en bagage) ja je weet het maar nooit, maar het hotel waar we zitten (Puteri Garden) is erg goed en de mensen zijn heel hulpvaardig. De terugreis van Borneo verliep zeer voorspoedig, toch is het een hele onderneming, van het vliegveld met de speciale trein naar KL en dan met de gewone trein naar Klang. We hadden nog net de laatste trein die avond. Morgen is het weer fietsen. We gaan via Morib naar Port Dickson en aan slaapplaats geen gebrek hier, het stikt van de resorts in alle prijsklassen. Wij nemen nog een rustdag op Cape Rachado in een mooi resort, tenminste de tuin is erg mooi. We bedingen een appartement voor een zacht prijsje, het is door de weeks, dus dan wil dat wel lukken. We zijn speciaal hierheen gegaan, omdat hier het laatste stukje jungle aan de westkust is en dat bezoeken we s'-morgens vroeg. Je klimt een flinke heuvel op door de jungle en boven staat een vuurtoren uit 1830, gebouwd door de Engelsen op de plaats waar voorheen de Portugesen in 1528 reeds een vuurtoren bouwden; de Engelse versie is de oudste in Maleisie. De Portugese vuurtoren werd door de Nederlanders verwoest omstreeks 1585.
oude vuurtoren bij cape Rachado
oude vuurtoren bij cape Rachado
Op een heldere dag kun je Sumatra zien liggen aan de overkant van de straat van Melakka op slechts 38 km, maar helaas. De straat van Melakka is een van de drukst bevaren gebieden ter wereld. We zien dan ook enorme olietankers en containerschepen varen. Cape Rachado is ook het gebied waar jaarlijks ongeveer 300 000 vogels hun rustplek vinden. Ze komen vanuit New Zealand en Australie en zijn op weg naar o.a. China en Japan, De trek duurt tot eind maart, maar volgens mij waren ze al voorbij, wij hebben ze in ieder geval niet gezien. Op het moment dat we op de fiets willen stappen, om naar Melaka te fietsen, gaat het regenen. We wachten een half uur en als het alleen nog maar druppelt vertrekken we. Het is een zware fietsdag, 78 kilometer lang, heel erg benauwd en heuvel op heuvel af; maar zoals altijd komen we toch op onze bestemming aan. Soms met zo'n zware fietsdag denk ik wel eens, dat ik het niet haal. Ik merk ook, dat ik steeds sneller vermoeid ben. Als we niet naar Nederland zouden gaan, dan zouden we voor een langere tijd ergens iets huren. Het is niet alleen het fietsen, maar ook het voortdurend aanpassen aan alle omstandigheden, die je tegenkomt. Alle indrukken die je opdoet en dat zijn er nogal wat; er is ook zo ongelofelijk veel te zien in de wereld. Melaka is een mooi stadje, maar voordat we het gaan verkennen, moet ik eerst langs de dokter. Ik heb een dikke lip en een rood opgezwollen oog; allergie volgens de dokter. Ik heb hopelijk de juiste medicjnen gekregen, want het ziet er niet uit. We bezoeken in Melaka het stadhuis, dat is gebouwd door Nederlanders. Dit is het oudste Nederlandse gebouw in het verre oosten. Er is nog veel terug te vinden van de Nederlandse tijd en dat maakt het extra leuk om deze stad te bezoeken. Omdat het weekend is, wordt de belangrijkste straat afgesloten voor het verkeer en is er avondmarkt, erg gezellig. Er is nog een podium, waarop men mag zingen en daar wordt veel gebruik van gemaakt. Het valt me op dat de Aziaten introvert zijn, maar zo gauw er op getreden moet worden, valt alle schroom weg en wordt er gezongen en gedanst met veel plezier. Ik eet zefs een broodje croquet bij een Nederlands restaurant; normaal gesproken hou ik er niet zo van, maar wat was het lekker. Het fijnste was, dat er drie NRC kranten lagen, welliswaar oud, maar ik heb ze van a tot z gelezen. De volgende dag weer gelunchd bij de Nederlander en een heerlijk boek van Cees van Bladel zitten lezen. Maar natuurlijk ook de mooie dingen bezocht zoals een prachtig Chinees huis.(nu een museum) De straat, waar ons hotel is, staat vol met mooie oude panden van rijke Chinezen. Verder nog een paar andere musea bezocht, maar die vielen een beetje tegen. Er staat een ruine van een Portugese kerk uit 1521 met daarin een serie Nederlandse grafstenen; heel bijzonder om te zien.
Nederlandse grafstenen
Nederlandse grafstenen
Verder zijn te zien de gebruikelijke tempels zowel Chinese als Indiase en een oude moskee. We hebben erg van Melaka genoten; het is een stadje, dat zeker de moeite van een bezoek waard is. We gaan op weg naar Singapore; dat is nog vier dagen fietsen; via Murat, Buta Parat en Pontian zijn we nu in de laatste en zuidelijkste stad van Maleisie aangekomen, genaamd Johor Bahru. We kijken vanuit ons hotelraam op de 19de verdieping naar Signapore aan de overkant van de rivier. De weg van Pontian naar JB was een vervelende weg, veel verkeer, vol met gaten en gleuven, maar het vervelendste was, dat er geen strook aan de zijkant was voor het langzame verkeer. De Maleisiers hechten meer aan een groenstrook langs de weg dan aan een veilige vluchtstrook. De wegen in Maleisie zijn over het algemeen niet zo goed, vind ik; de weggebruikers daarentegen zijn keurig netjes en houden veel rekening met ons. We zijn langs veel kampongs gekomen met de meest vreemde namen, maar dit was de leukste "kampong api api". Maleisie is een mooi land en de mensen zijn buitengewoon vriendelijk. Het is vooral een land met veel mooie natuur, alhoewel dit steeds minder wordt. Je hoort de hele dag de vogels zelfs in de drukkere gebieden. Helaas zie je veel dode dieren op de weg liggen, o.a. honden, poezen, slangen, varanen en ook vogels. Er ligt helaas ook veel afval langs de weg. Voetgangers hebben het niet makkelijk in Maleisie; normaal over straat wandelen is moeilijk; er zijn tientallen op- en afstapjes en je moet voortdurend opletten. Er wordt trouwens weinig gewandeld, iedereen heeft hier vervoer (auto of brommer) We hebben nogal wat tegenslag gehad met ziek zijn, maar dat heeft ons er niet van weerhouden om van het land te genieten; het is zeker een prima land om door te reizen. Wat betreft naar hotels zoeken hadden we het deze keer makkelijk, met dank aan Ria en Leo van Halder; we hebben regelmatig gebruik gemaakt van jullie informatie. De dames in Maleisie doen volgens mij alle mogelijke moeite om er zo onelegant mogelijk bij te lopen; een lange rok met daarover een lange jurk en dit alles is vervaardigd van gebloemde stof en niet bij elkaar passende kleuren. Daarbij wordt dan nog een hoofddoekje gedragen en geen haartje mag gezien worden. Ik heb ook regelmatig heren in lange rok op de brommer voorbij zien stuiven op weg naar de moskee. Als we morgen de rivier oversteken hebben we er 1150 killometer opzitten in Maleisie en hebben we in de afgelopen 10 maanden door 8 landen gefietst, met slechts1 lekke band. Het gediciplineerde Japan, luidruchtige China, vriendelijke Vietnam, entousiaste Laos en Cambodja, het frivole Thailand en het zedige Maleisie. We zijn inmiddels in het moderne Signapore aangekomen. Het grens gebeuren ging voorspoedig. Na 6 kilometer komen we bij de grens en sluiten aan achter honderden brommers; het is een drukke overgang; toch gaat het redelijk snel. Het is nog 34 kilometer fietsen naar de stad, maar dat gaat vrij gemakkelijk; we moeten de metro volgen en gelukkig is er zo'n 30 kilometer fietspad. De wegen zijn breed en goed en we zien vooral veel hoogbouw.
oud hotel tussen hoogbouw
oud hotel tussen hoogbouw
We moeten nog een hotel zoeken en na het zesde hebben we er een die niet volgeb>:-(oekt is, waarbij de fietsen in de kamer kunnen staan en wij onze kont nog kunnen keren, zal ik maar zeggen. We hebben nog 6 dagen te gaan, toch maken we al een beetje de balans op. We zijn nu in totaal 600 dagen onderweg,(met 2 maanden in Nederland ertussen in) hebben in 287 verschillende hotels geslapen en de kilometerteller staat op 15.816 (niet gek voor twee bejaarden). Vandaag hebben we het Asian Civilisations museum bezocht, over de verschillende beschavingen in Azie. Dit is een van de mooiste musea, die ik ooit bezocht heb; een prachtige collectie en vooral mooi tentoongesteld; verder een beetje geflaneerd in de stad. Het is zondag en de grasvelden zitten vol met groepjes mensen, die gezellig eten en drinken met elkaar, vooral jonge mensen. De volgende dag op zoek naar noppenfolie om de fietsen in te pakken en natuurlijk gewinkeld; het stikt hier van de shopping malls en het is vergeleken met Europa vrij goedkoop. Singapore is vooral modern, je ziet mooie en ook vreemde gebouwen,
oude brug modern gebouw Singapore
oude brug modern gebouw Singapore
veel eet gelegenheden. Aten ze in Maliesie soms nog met hun rechterhand, dat zal je hier niet zien. De metro is supermodern en erg gemakkelijk. Kauwgom kun je hier niet kopen, dat is verboden. Ze zijn hier erg schoon, zo schoon dat onze matras in een soort plastic hoes zit, hygienisch maar ik vind het vervelend slapen; voortdurend glijdt het laken weg. We hebben veel mooie dingen gezien en hele leuke ontmoetingen gehad met andere fietsers en met de lokale bevolking. Wat me vooral opvalt, is, dat de mensen in Azie over het algemeen heel vrolijk, vriendelijk en zeer hulpvaardig zijn (soms te). We bezoeken de dierentuin en die is de moeite waard. Er zitten bijzondere dieren, die ik nog nooit gezien heb o.a. een kikker met hoorns op z'n kop. Helaas liet hij zich niet fotograferen; de tuin zelf is ook heel mooi.
vleermuis aan de sinaasappel
vleermuis aan de sinaasappel
witte tijger
witte tijger
Verder doen we het een beetje rustig aan en als ik aan Nederland denk, verheug ik me erg op het weerzien met mijn kinderen en kleinkinderen en natuurlijk de andere familie en vrienden. We gaan nu een een maand of wat uit de ether en komen weer terug als we in Jakarta zijn. Ik wil iedereen bedanken die onze site leest en vooral de mensen die reageerden.

  • NRC by Ivon
  • Einde Azie by Janine en Ceriel
  • Prettige vakantie by voor en tegen wint
  • thuiskomst by Bea


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active